Borelioza z Lyme jest najczęstszą chorobą odkleszczową w Polsce i Europie. Rocznie rejestruje się w Polsce 15 000–20 000 przypadków, choć rzeczywista liczba jest prawdopodobnie wyższa ze względu na niedostateczną zgłaszalność i diagnostykę. Czynnikiem etiologicznym jest krętek Borrelia burgdorferi sensu lato przenoszony przez kleszcza Ixodes ricinus.
Stadia kliniczne boreliozy
Stadium I – wczesne, miejscowe (3–30 dni po pokłuciu)
Rumień wędrujący (erythema migrans) ≥ 5 cm – diagnostyka jest kliniczna; badania serologiczne NIE są wymagane i nie powinny opóźniać wdrożenia leczenia. Antybiotykoterapia zastosowana w tym stadium daje najlepsze efekty.
Stadium II – wczesne, rozsiane (tygodnie do miesięcy)
- Neuroborelioza: porażenie nerwu twarzowego (n. VII), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, radikulopatia
- Kardioborelioza: blok przedsionkowo-komorowy różnego stopnia
Stadium III – późne (miesiące do lat)
- Arthritis Lyme – zapalenie dużych stawów, przede wszystkim kolanowego (>80% przypadków)
- Acrodermatitis chronica atrophicans (ACA)
- Późna neuroborelioza – encefalopatia, polineuropatia
Diagnostyka serologiczna – algorytm dwuetapowy
- Etap 1: ELISA – czułość 95%
- Etap 2 (tylko przy wyniku dodatnim lub wątpliwym): Western blot – potwierdzenie swoiste
Ważne
W pierwszych 4–6 tygodniach od zakażenia może istnieć okno serologiczne – wynik ujemny nie wyklucza wczesnej boreliozy przy typowym obrazie klinicznym (rumień wędrujący).
Leczenie boreliozy
Boreliozę leczy się antybiotykami. Rodzaj leku, sposób podania i czas leczenia lekarz dobiera do postaci choroby: inaczej leczy się rumień wędrujący, inaczej zapalenie stawów, a jeszcze inaczej zajęcie układu nerwowego. Leczenie trwa zwykle od 10 dni do kilku tygodni. Nie przerywaj go samodzielnie, nawet gdy objawy ustąpią.
Artykuł informacyjny dla pacjentów
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Decyzję o diagnostyce i leczeniu podejmuje lekarz podczas wizyty.
Zobacz także
