Elektrofizjologiczne badania oczu pozwalają ocenić funkcję poszczególnych elementów drogi wzrokowej – od fotoreceptorów siatkówki po korę wzrokową – bez konieczności współpracy pacjenta. Jest to szczególnie cenne w diagnostyce niemowląt, małych dzieci oraz przy podejrzeniu zaburzeń nieorganicznych.
ERG – Elektroretinografia
Elektroretinografia rejestruje zbiorczy potencjał elektryczny generowany przez siatkówkę w odpowiedzi na standaryzowany bodziec świetlny. Elektrody umieszczane są na powierzchni rogówki (soczewka kontaktowa z elektrodą) lub na skórze powieki. Badanie pozwala ocenić funkcję fotoreceptorów (czopków i pręcików) oraz komórek bipolarnych.
- Dystrofie siatkówki – szczególnie retinitis pigmentosa (RP); ERG wykrywa zaburzenia przed pojawieniem się objawów klinicznych
- Toksyczność leków – chlorochina, hydroksychlorochina (Plaquenil), tamoksyfen
- Nocna ślepota (nyktalopia) – różnicowanie przyczyn
- Proksymalna retinoschiza sprzężona z chromosomem X (XLRS)
VEP – Wzrokowe potencjały wywołane
VEP rejestrują aktywność elektryczną kory wzrokowej w odpowiedzi na bodziec wzrokowy. Najważniejszym parametrem jest latencja fali P100 i jej amplituda.
- Zapalenie nerwu wzrokowego – wydłużona latencja P100 utrzymuje się latami po epizodzie
- Stwardnienie rozsiane (SM) – czułe narzędzie oceny subklinicznej demielinizacji drogi wzrokowej
- Obiektywna ocena ostrości wzroku u niemowląt i małych dzieci
- Różnicowanie zaburzeń organicznych i nieorganicznych (symulacja)
Badania elektrofizjologiczne są ważnym elementem diagnostyki okulistycznej. Oceniają funkcję kolejnych struktur drogi wzrokowej – od fotoreceptorów siatkówki po korę wzrokową – i pozwalają obiektywnie wykryć zaburzenia, których nie pokazują badania obrazowe.
Artykuł informacyjny dla pacjentów
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Decyzję o diagnostyce i leczeniu podejmuje lekarz podczas wizyty.
Zobacz także
